Het hart van het museum is de gietkuil, waar in de loop van de tijd honderden klokken zijn gegoten, Een film uit 1951 toont hoe de gietvormen werden gemaakt en hoe vervolgens het gloeiende brons vanuit de smeltoven naar de vormen werd geleid. Na afkoeling werden carillonklokken gestemd op een stemmachine van eigen fabrikaat, die nog steeds functioneel is. Modellen op ware grootte van gietvormen maken het verhaal inzichtelijk.
